Bugün, ülkemizi bu karanlık döneme taşıyan “12 Mart 1971 Darbesi”nin 55. yıldönümü. Bugünkü sorunlarımızın temellerini atan bu darbe, “Çok Partili Düzen”in üçüncü darbesidir!
***
İsmet İnönü, tarihe, Devrimcilerin kendi kurdukları rejimin iktidarını, seçim yaparak, “Muhalefete” (yani Karşı Devrimcilere-Devrim Karşıtlarına) barışçı yolla devreden bir “Demokrasi Kahramanı” olarak geçmiştir.
Ne yazık ki Demokrat Parti, kendisine dürüst, adil ve şeffaf seçimlerle devredilen bu iktidarı, Demokrasi’yi geliştirmek için değil, tahrip etmek için kullandı.
CHP’nin mallarına el koydu, başta ifade ve basın özgürlüğü olmak kaydıyla, bütün Temel Hak ve Özgürlükleri yok etti, kendisine oy vermeyen Kırşehir’i ilçe yaptı, 70- 80 yaşındaki gazetecileri hapse attı, en sonunda da Meclis’te kurduğu “Tahkikat Encümeni” ile “Çok Partili Düzen”in ilk darbesini “Sivil” olarak yaptı.
***
“Çok Partili Düzen”deki darbeler, sırasıyla şöyle özetlenebilir:
Birinci Darbe, Demokrat Parti’nin yaptığı “28 Nisan 1960 Tahkikat Encümeni Darbesi”dir.
İkinci Darbe, Anayasal Demokratik Rejim’i tahrip eden “Tahkikat Encümeni Sivil Darbesi”ne karşı, Demokrasi’yi yeniden kurmak ve işletmek için askerlerin yaptığı “27 Mayıs 1960 Askeri Darbesi”dir.
Üçüncü Darbe, yine askerlerin Türkiye Cumhuriyeti’ni “Demokratik, Laik ve Sosyal Hukuk Devleti” olarak tanımlayan “1961 Anayasası”na karşı yaptıkları Faşizan “12 Mart 1971 Askeri Darbesi”dir.
Dördüncü Darbe, “1961 Anayasası”nı tümüyle ortadan kaldıran, Faşizan “1982 Anayasası”nı yapan “12 Eylül 1980 Askeri Darbesi”dir.
***
Sağcıların topluma kabul ettirmeye çalıştıkları “Resmi İdeoloji”, Menderes’in “28 Nisan Tahkikat Encümeni Sivil Darbesi”ni darbe saymaz!
Üstelik 27 Mayıs, 12 Mart ve 12 Eylül Askeri Darbelerini de aynı nitelikte görür.
Oysa bu yaklaşım, sadece gerçeklere karşı değil, aynı zamanda siyasal tarihe ve bilime de aykırıdır:
12 Mart ve 12 Eylül Askeri Darbeleri, 27 Mayıs Askeri darbesiyle aynı nitelikte değil, tam tersine ona ve onun getirdiği 1961 Anayasası’na karşıdırlar.
***
Dönemin Genelkurmay Başkanı Orgeneral Memduh Tağmaç, 12 Mart Darbesi’nin nedenini “Sosyal uyanış ekonomik kalkınmayı aştı” diye belirterek demokrasiye karşı tavrını ortaya koymuştu!
Darbeyi destekleyen Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay, “Türkiye’yi solcu gençlere mi emanet edeceğiz, elbette vatanını milletini seven, milliyetçi, mukaddesatçı İmam Hatip mezunlarına” diyerek 12 Mart 1971 darbesinin sağcı yönünü belirlemişti.
Temel hak ve özgürlükler sınırlandı ve kısıtlandı, Devlet Güvenlik Mahkemeleri kuruldu, “Sosyal uyanışı” destekleyen bütün örgütlenmeler ve akımlar bastırıldı.
İlhan Selçuk bile işkenceye tabi tutuldu.
1975’te de Birinci Milliyetçi Cephe Hükümeti kurduruldu ve Türkiye, Emperyalizmin, sağcı politikacıların, tarikatların egemenliğinde, siyasal cinayetler ve baskılar yoluyla, 12 Eylül Darbesine ve bugünlere getirilerek bir Oligarşinin kucağına atıldı.
