Ömrünü Türkçeye adayan usta bir eğitimci yazarın yol göstericiliğinde dilimizin zenginliklerine dikkat çeken bu kılavuz eser, iyi edebiyatın ardında yatan unsurları incelikle irdeliyor.
Dilimizin son elli yıldaki değişimine, dönüşümüne ve toplumdaki yansımalarına renkli anekdotlar eşliğinde ayna tutan kitap, Türkçenin hoyratça ve kötü kullanılmasının iletişimi nasıl tehlikeye atabileceğini da gözler önüne seriyor.
Ayvalık’ta doğup büyüyen, mübadil ailesinin köklerinden kopmayarak farklı kültürleri kendisine katmayı başaran Feyza Hepçilingirler’in çocukken tek eğlencesi kitaplardı. İlk gençliğinde nakış yapmaktan kaçıp yine kitaplara sığındı. Üniversitede öğretmenlik bölümünde okurken hocasının, “En güzel eserler yazılmıştır, hiç kimse sizden bir şey yazmanızı beklemiyor.” sözlerine inat “İyi de benim yazacağımı kim yazmış olabilir ki?” diyerek yazma cesareti buldu. Hem çocuk büyüttü, hem çalıştı, hem de ev işi yaparak öykücülüğe yöneldi. Zamanla Türkçenin kirletilmesini dert edinmeye başladı. Dile duyduğu hassasiyet onu bambaşka bir noktaya taşıdı. Çevreyi saran tabela kirliliği ve çeviri-dublaj Türkçesi kaygıları Hepçilingirler’i belki de edebiyatımızın en duyarlı dil savunucusuna dönüştürdü. Feryadı nihayet duyulmuştu. Asırlara meydan okuyan dilimizin kaderine terk edilmesi düşünülemezdi…
Feyza Hepçilingiler’le kitaplar ve Türkçemiz üzerine yapılan bu nehir söyleşi, ana yolumuzu kaybetmeden dilimize sahip çıkmaya, bolca okuyup önce kendimizi sonra başkalarını “doğru” anlamaya çağırıyor.
