Dünyanın sonunu uzak bir tehdit olmaktan çıkarıp bugünün gerçekliği üzerinden tartışmaya açan “Sonra yok. Sonrası şimdi.“, Arter Galeri 3’te ziyarete açıldı. Adını Cormac McCarthy’nin Yol romanından alan ve Arter Koleksiyonu’ndan yapıtları bir araya getiren sergi, “son”un trajik, sinematik ve çoğu zaman absürt nüanslarını irdelerken, kıyamet düşüncesinin nasıl manipüle edildiğini, medyatikleştirildiğini ve sürekli tekrarlanan söylemlerini sorguluyor.
Sergide, dünyanın sonu fikrinin ve popüler kültürde sıkça kullanılan ilişkili imgeleri, ani bir felaket senaryosundan çok daha az görünür ve çok daha kaçınılmaz olan bir gerçeği; etkileri yeryüzündeki varlığımızdan bile daha uzun sürecek, birbiriyle bağlantılı ve birbirinin üzerine eklenerek çoğalan devasa ölçeklerdeki küresel güçleri, radyasyonu, küresel ısınmayı, hidrokarbonları, plastikleri gizlediği vurgulanıyor.
‘ŞİMDİ’NİN GELECEĞİNE BAKMAK
Sergide yer alan eserler ilk bakışta kıyamet imgelerini çağrıştırsa da aslında dünyanın varoluşsal, ekolojik ve politik düzlemlerde süregelen yavaş çöküşünün katmanlarını açığa çıkarıyor. Sergi alanına giren ziyaretçileri, onları yalnızca izleyici olarak konumlandıran bir dizi yapıt karşılıyor: Kimi zaman hayali bir ekranın karşısında durup felaket haberleri paylaşan bir muhabiri dinliyor, kimi zamansa sanki dünyanın sonunun ardından ıskartaya çıkarılmış bir cihaz yığınıyla baş başa kalıyorlar.
Küratörlüğünü Delfin Öğütoğulları‘nın üstlendiği sergide tüm bu yapıtlar ısrarcı bir sorunun etrafında buluşuyor: Dünyanın sonunu hayal etmek, neden onun çürüyen mekanizmalarının sonunu hayal etmekten daha kolay?
Can Altay, Halil Altındere, Thomas Bayrle, Nermin Er, Ceal Floyer, Alison Knowles, Nam June Paik, Gerhard Richter & Sigmar Polke, Necla Rüzgar, Hrair Sarkissian, Nasan Tur ve Wolf Vostell’in de aralarında bulunduğu sanatçıların eserlerinin yer aldığı “Sonrası yok. Sonrası şimdi.” Arter’de ziyaretçileri dünyanın sonunu beklemek yerine “şimdi”nin gerçekliğine bakmaya davet ediyor.
